Δοκίμια

«Ο μεταφυσικός λόγος στην ποίηση της Ματίνας Μόσχοβη»

Ο μεταφυσικός λόγος, ήτοι ο λόγος για την ουσιώδη αίσθηση και διάνοια του υποκειμένου, είναι αυτό που σε ψυχονοητικό επίπεδο διαφοροποιεί τον άνθρωπο από τα άλλα ζώα και τον καθιστά τραγικό, μα και ενδιαφέροντα – θα λέγαμε τραγικά ενδιαφέροντα. Η Ματίνα Μόσχοβη, σε μια πολυδαίδαλη, υπερεικοσαετή ποιητική πορεία, από τον Ακτωρό λόγο (1988), και διαμέσου των έργων Υοσκύαμος/ Νουμηνία (1991), Εικόνες καταστάσεως θαλάσσης (1994), Όλες τις Κυριακές με βροχή (1996 [πρώτα τέσσερα έργα, εκδ. Άγρα]), Αιμωδία για τσέλλο και δύο φωνές (1998, εκδ. Στιγμή), Κυμοθόη (2003), Κατά πρόσωπο (2004), Υλαγμοί από την απέναντι όχθη (2008), ίσαμε το Μέχρι να μάθεις να λες ευχαριστώ (2009 [τελευταία τέσσερα έργα, εκδ. Γαβριηλίδης]), καταδεικνύει, μέσα από έναν ουσιωδώς μεταφυσικό λόγο, πώς να μη συγχέουμε το είναι με το φαίνεσθαι, «τη θάλασσα με το ενυδρείο».

[Για τη συνέχεια, βλ. Νησίδες, τχ. 5, 2010]

 


Αρέσει σε %d bloggers: